ลิฟต์โดยสาร MRL

ลิฟต์โดยสารแบบมีเครื่องจักร-ห้อง-แบบเดิมส่วนใหญ่จะใช้โครงสร้างที่ติดตั้งด้านถ่วงน้ำหนัก- เนื่องจากข้อจำกัดของทางยก รถลิฟต์ส่วนใหญ่จะอยู่ลึกและไม่สามารถให้ความรู้สึกกว้างขวางและทัศนวิสัยที่ดีได้เหมือนกับลิฟต์ที่มีห้องเครื่องและตัวรถที่กว้างขึ้น จากข้อมูลนี้ Volkspace ได้ออกแบบลิฟต์โดยสาร-ที่มีห้อง-ห้อง-รองรับด้านล่าง โดยมีเครื่องถ่วงน้ำหนักแบบติดตั้งด้านหลัง- โดยใช้การจัดเรียงใหม่ของคานรองรับด้านบนของรอก รอกสำหรับโก่งตัวด้านบน และรอกสำหรับโก่งตัวรถ

เหตุใดจึงเลือกลิฟต์ Volkspace MRL

 

1. ไม่จำเป็นต้องมีห้องเครื่อง
   การออกแบบที่กะทัดรัดช่วยประหยัดต้นทุนและพื้นที่ในการก่อสร้าง ทำให้เหมาะสำหรับอาคารใหม่และอาคารที่มีอยู่

2. ประหยัดพลังงานและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม-
   ใช้ระบบฉุดลากแบบไม่มีเกียร์ที่กินไฟน้อยกว่าถึง 30% เมื่อเทียบกับลิฟต์ทั่วไป

3. การทำงานที่ราบรื่นและเงียบ
   ระบบควบคุมการขับเคลื่อนขั้นสูงช่วยให้มั่นใจได้ถึงการเคลื่อนไหวที่มั่นคง เสียงต่ำ และการสั่นสะเทือนที่น้อยที่สุด - มอบประสบการณ์ผู้โดยสารระดับพรีเมียม

4. การออกแบบที่หรูหราและการตกแต่งแบบกำหนดเอง
   เลือกภายในด้วยกระจก สแตนเลส หรือกระจกเพื่อให้เข้ากับสไตล์สถาปัตยกรรมของคุณ

5. มาตรฐานความปลอดภัยสูง
   ติดตั้งระบบป้องกันหลาย-และได้รับการรับรองภายใต้มาตรฐาน ISO9001, CE, EN81 และ EAC.

6. ติดตั้งและบำรุงรักษาง่าย
   โครงสร้างโมดูลาร์และส่วนประกอบที่ประกอบไว้ล่วงหน้า-ทำให้กระบวนการติดตั้งง่ายขึ้นและลดการหยุดทำงาน

การออกแบบห้องโดยสาร:สแตนเลส, ขัดเงากระจก, แผงไม้, ผนังกระจก

เพดาน:ไฟ LED สปอร์ตไลท์ หรือแผงที่มีลวดลาย

ราวจับ:เหล็กเส้นกลม แบน หรือสแตนเลส

พื้น:พีวีซี หินอ่อน หรือการออกแบบที่กำหนดเอง

แสดง:หน้าจอ LCD / แผงควบคุมปุ่มสัมผัส

สไตล์ประตู:เปิดตรงกลางหรือด้านข้างอัตโนมัติ

ลิฟต์เป็นเครื่องมือขนส่งแนวดิ่งที่สำคัญ มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับชีวิตของผู้คน ปัจจุบันมีลิฟต์หลายประเภทในท้องตลาดซึ่งสามารถจำแนกตามการใช้งานเป็นลิฟต์โดยสาร ลิฟต์ขนส่งสินค้า ลิฟต์ทางการแพทย์ ลิฟต์รถยนต์ ฯลฯ โดยลิฟต์โดยสารเป็นประเภทที่ใหญ่ที่สุด ลิฟต์โดยสารยังแบ่งได้เป็นลิฟต์โดยสารแบบมีเกียร์และลิฟต์โดยสารแบบไม่มีเกียร์ตามประเภทของห้องเครื่อง เมื่อเปรียบเทียบกับลิฟต์โดยสารแบบมีเกียร์แบบดั้งเดิม ลิฟต์โดยสารแบบไม่มีเกียร์มีข้อได้เปรียบสูงสุดในการขจัดการออกแบบห้องเครื่องออกไป ทำให้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการใช้งานในอาคารที่มีพื้นที่สูง เช่น อาคารสำนักงาน วิลล่า ห้างสรรพสินค้า และลิฟต์สำหรับปรับปรุงในพื้นที่ที่อยู่อาศัยเก่า ลิฟต์โดยสารแบบไม่มีเกียร์ที่มีอยู่โดยทั่วไปจะมีอัตราส่วนการลากที่ 2:1 แม้ว่าจะมีอัตราส่วน 1:1 และ 4:1 ก็ตาม วิธีการกันสะเทือนของรถยนต์สามารถแบ่งออกเป็นประเภทที่รองรับ-แบบแขวนด้านบนและด้านล่าง- บทความนี้มุ่งเน้นไปที่การออกแบบลิฟต์โดยสารแบบไม่มีเกียร์แบบห่อเดี่ยว 2:1- โดยเฉพาะอย่างยิ่งการวิเคราะห์การจัดเรียง-คานรับน้ำหนักและรอกโก่งตัวที่ด้านบนของทางยกและการจัดเรียงรอกโก่งที่ด้านล่างของรถลิฟต์

โครงร่างด้านบนของเพลา

 

แผนผังด้านบนของปล่องลิฟต์แสดงในรูปที่ 1 มุมมอง 3 มิติใช้เพื่อเน้นตำแหน่งของส่วนประกอบต่างๆ ที่ด้านบนและด้านล่างคานรับน้ำหนัก- แผนผังด้านบนของเพลาสำหรับลิฟต์โดยสาร-ห้อง-ที่มีเครื่องถ่วงน้ำหนักด้านหลังเป็นดังนี้: คานรับน้ำหนักของลิฟต์-จะอยู่ที่ด้านหลังของด้านบนของเพลา เครื่องลากและรอกไกด์ 1 ถูกยึดไว้ที่ส่วนบนของคานรับน้ำหนัก- และรอกไกด์ 2 ถูกยึดไว้ที่ส่วนล่าง เนื่องจากรอกไกด์ 1 อยู่ใกล้ด้านข้างรถมากกว่าและมีแรงมากกว่า โครงสร้างคานยื่นจึงได้รับการเสริมความแข็งแรงโดยเชื่อมต่อกับผนังเพลาด้วยโครงรองรับ

เรียนรู้เพิ่มเติม

วิธีการม้วนเชือกสำหรับเชือกลวดเหล็กโครงสร้างนี้แสดงไว้ในรูปที่ 2 ปลายด้านหนึ่งของเชือกลวดเหล็กลิฟต์ได้รับการแก้ไขแล้ว และปลายอีกด้านถูกกำหนดเส้นทางไว้รอบส่วนล่างของมัดด้านล่างของรถ จากนั้นไปรอบๆ ส่วนบนของมัดไกด์ 1 สำหรับการห่อ 180 องศา จากนั้นรอบส่วนล่างของมัดไกด์ 2 ไปยังมัดแรงดึง จากนั้นรอบส่วนล่างของมัดถ่วง โดยมีปลายเชือกลวดเหล็กจับจ้องอยู่ที่ คานรับน้ำหนัก- เมื่อลิฟต์สูงขึ้น มัดฉุด มัดนำทาง 1 และมัดด้านล่างของรถจะหมุนตามเข็มนาฬิกา ในขณะที่มัดถ่วงน้ำหนักและมัดนำ 2 จะหมุนทวนเข็มนาฬิกา สิ่งที่ตรงกันข้ามเกิดขึ้นเมื่อลิฟต์ลง

การจัดเรียงมัดโก่งด้านล่างของรถยนต์

มุมมองแผนผังและระดับความสูงของการจัดเรียงมัดเบี่ยงด้านล่างของรถแสดงในรูปที่ 3 และ 4 ตามลำดับ คานมัดคานเบี่ยงด้านล่างของรถยนต์จะอยู่ที่ส่วนล่างของชุดคานส่วนล่าง และประกอบเข้ากับคานล่างโดยใช้ชุดสลักเกลียว M16 สามชุด ปลายของคานรับแรงโก่งจะเชื่อมต่อกับด้านข้างของโครงรองรับผ่านโครงยึด นวัตกรรมของเราอยู่ที่การประกอบคานดัดเบื้องล่างของรถและประกอบคานส่วนล่าง ขั้นแรก สลักเกลียวกำหนดตำแหน่งตรงกลางได้รับการแก้ไขแล้ว จากนั้นจึงหมุนคานดัดเบี่ยงเพื่อให้ได้ตำแหน่งสุดท้ายที่แม่นยำของคานมัดเบี่ยง จากนั้นขันชุดสลักเกลียว M16 สองตัวที่ด้านใดด้านหนึ่งของสลักเกลียวกำหนดตำแหน่งให้แน่น ในเวลาเดียวกัน เนื่องจากปลายของคานดัดงอเชื่อมต่อกับโครงรองรับ จึงมีความต้านทานการโค้งงอที่สูงขึ้น

รูปที่ 2: แผนผังของวิธีการพันเชือก

รูปที่ 3: มุมมองแผนผังของการจัดเรียงรอกเชือกที่ด้านล่างของรถลิฟต์

รูปที่ 4: มุมมองระดับความสูงของการจัดเรียงรอกเชือกที่ด้านล่างของรถลิฟต์

 

การคำนวณและการวิเคราะห์

การวิเคราะห์ความเค้นของ-โครงสร้างด้านหลังของเครื่อง-ลิฟต์โดยสารแบบไม่มีห้องนั้นประกอบด้วย-คานรับน้ำหนัก คานมัดด้านล่างของรถ โครงรถ คานล้อนำทาง และ-ฉากยึดป้องกันการชนของบัฟเฟอร์ เนื่องจากข้อจำกัดด้านพื้นที่ บทความนี้จะกล่าวถึงสถานการณ์ความเค้นของคานมัดด้านล่างของรถเป็นหลัก ส่วนประกอบที่เหลือสามารถตรวจสอบได้โดยใช้สูตรการคำนวณกลศาสตร์วัสดุในคู่มือกลศาสตร์ ตาม-พารามิเตอร์ไซต์ของลิฟต์ในอินโดนีเซีย ดังที่แสดงในตารางที่ 1 เราได้คำนวณปัจจัยด้านความปลอดภัยของคานมัดด้านล่างของรถภายใต้สภาวะการทำงานปกติและเงื่อนไขการเปิดใช้งานเกียร์นิรภัย รวมถึงการโก่งตัวของคานมัดภายใต้สภาวะการทำงานปกติ

พารามิเตอร์พื้นฐานของลิฟต์

รับน้ำหนักสูงสุด /กก.: 1,050
น้ำหนักรถ/กก. : 1100
ความยาวคานถ่วงถ่วง L/m: 2.06
โมดูลัสส่วนดัดงอบนแกน X- Wx/m³: 99.9 × 10⁻⁶
โมเมนต์ความเฉื่อยบนแกน X- IX/m⁴: 899 × 10⁻⁸

คานมัดถ่วงน้ำหนักเป็นโครงแข็งระนาบที่ไม่แน่นอนคงที่ แต่สามารถทำให้ง่ายขึ้นสำหรับการคำนวณการออกแบบในทางปฏิบัติ: คานมัดถ่วงน้ำหนักถูกทำให้ง่ายขึ้นเป็นลำแสงที่รองรับอย่างง่ายๆ และปัจจัยด้านความปลอดภัยสำหรับภาระความเมื่อยล้าภายใต้สภาวะการทำงานปกติและภาระกระแทกภายใต้เงื่อนไขการเปิดใช้งานเกียร์นิรภัยจะได้รับการตรวจสอบแยกกัน คานคานถ่วงน้ำหนักลิฟต์โดยสารมักทำจากแผ่นเหล็กหนาโค้งงอเป็นรูปร่าง ตาม "คู่มือการออกแบบเครื่องกล" ปัจจัยด้านความปลอดภัยสำหรับวัสดุภายใต้เงื่อนไขทั้งสองจะแสดงอยู่ในตารางที่ 2 การโก่งตัวที่อนุญาตของคานมัดถ่วงคือ [δ]=L/960

คานรอกเชือกช่วงล่างถูกทำให้ง่ายขึ้นเป็นโครงสร้างคานที่รองรับอย่างเรียบง่าย และแบบจำลองแรงของมันจะแสดงในรูป

คำนวณโมเมนต์การดัดงอสูงสุดของคานรอกถ่วงน้ำหนักภายใต้สภาวะการทำงาน:

โดยที่: n คือจำนวนคานเดี่ยวในคานลูกรอกถ่วง

คำนวณความเค้นดัดงอของคานลูกรอกถ่วงภายใต้สภาวะการทำงาน: